قسمتی از شعر" بعدها"                                       

                                     

مرگ من روزی فرا خواهد رسید:                          

 

در بهاری روشن از امواج نور                             

 

در زمستانی غبار آلود ودور                                 

 

یا خزانی خالی از فریاد وشور .                             

 

 

 

مرگ من روزی فرا خواهد رسید:                            

 

روزی از این تلخ وشیرین روزها                            

 

روز پوچی همچو روزان دگر                                 

 

سایه ای ز امروزها، دیروزها                               

        

فروغ فرخزاد                                                   

 

نمی دانم از کدام دیار نمی دانم ازکدام سو نمی دانم از کدام کوی و برزن آمدی اما می دانم که آمدی ،آمدی و با آمدنت عشق را به میزبانی دلم آوردی ،آمدی وبا آمدنت دنیا را برایم آنگون که هست کردی نه آنگون که بود ، آمدی تا بگویی هنوز چشمه ی عشق وجودم نخشکیده ،آمدی تا بگویی باید زیست تا وقتی عشق هست.

خاموشترین فریاد فریاد گل است که در بهار می روید

خاموشترین فریاد  فریاد غم است که در دلم می جوشد

خاموش ترین فریاد  فریاد تو است که از عشق می گو ید

خاموش ترین فریاد فریاد من است که از تو می گوید